vrijdag 11 november 2011

Sinterklaas zal nooit meer hetzelfde zijn.. Of toch wel??

Morgen is het zo ver! Dan komt ie weer. Mensen die mij kennen en mijn blogs gelezen hebben, weten dat ik een Fan van Sinterklaas ben. Of liever gezegd van het Sinterklaasfeest. De sfeer vind ik heerlijk.

Ik kan intens genieten van mijn kinderen die uit volle borst sinterklaas liedjes zingen. Of van zoon1 die al bij het zien van het eerste speelgoedboek is begonnen met zijn verlanglijstje.

Het vierde boek is inmiddels binnen. En dat is ook de hoeveelheid blaadjes die hij heeft gebruikt om zijn verlanglijstje te updaten. Hij heeft het oude papier gebruikt van de overjarige printer van opa.

Je weet wel waarvan de bladen aan elkaar zitten. Dus het is met recht een ver'lang'lijst geworden.

Maar ergens in de maand Mei kregen we vreselijk nieuws te horen. Bram 'him self 'zat in het Sinterklaas journaal. Hij nam afscheid. Bijna mijn hele leven was dit “mijn”Sint...... Het feest zou nooit meer hetzelfde zijn. Niemand kan namelijk tippen aan Bram....Ik zag Julian vertwijfelend kijken naar het beeld. Ik hoorde de gedachten in zijn hoofd als het ware. “Heeft Sint zijn baard afgeschoren? Waarom heeft hij zijn mijter niet op?”De verwarring was alom toen opeens de Sinterklaas in de uitzending kwam. “Hoe kan dat nou, is die man in de uitzending dan toch niet Sinterklaas? Of is de man die er uit ziet als Sinterklaas niet ├ęcht Sinterklaas. Het waren niet alleen gedachten van hem. zoon1 sprak zijn verwarring ook uit.

Dit is echt het einde dacht ik. Niet alleen 'mijn' Sinterklaas stopt er mee, maar ook zoon1 geloofd niet meer....... Aan de andere kant vond ik het ook wel mooi dat dit zo samen viel. Maar die gedachten had ik maar een klein ogenblik. Want ,oh ,wat vond ik het jammer dat Bram er mee stopte en dat zoon1 niet meer leek te geloven.

Zucht zucht zucht, het zou nooit meer hetzelfde zijn......
Met die gedachten brak het najaar voor mij aan.

Maar wat bleek...Zoon1 was zijn gelovigheid helemaal niet verloren!! Althans dat doet ie ons geloven... Bij het zien van de speelgoedboeken leek hij de uitzending in Mei helemaal vergeten te zijn. Vol passie schreef hij de ene wens naar de andere op. En al weken keek hij uit naar het Sinterklaas journaal. Mama eigenlijk ook wel, al was het alleen maar om te zien of “de nieuwe” misschien een klein beetje zou lijken op Bram......

Ik moet zeggen, hij heeft dezelfde witte baard... De mijter is wel veranderd net als de man er onder. Maar daar heeft zoon1 niks over gezegd.

Gisteren bleek dat er geen zwarte pieten op de boot zouden zitten. Zoon1 was er van de kaart van. Hoe moest dat nu? Geen sinterklaasfeest zonder pieten!

Kortom de spanning is nog precies hetzelfde als de jaren daar voor. De kinderen merken er niets van dat Bram met pensioen is. En daarom is het ook meer een probleem van de ouders dan van hen.

Het zal even wennen zijn voor mij. Maar gelukkig kunnen we dit jaar het Sint feest nog met 3 gelovige kindjes vieren(hoewel zoon3 er nog geen benul van heeft natuurlijk).

Volgend jaar zal zoon1 er vermoededelijk openlijk voor uit komen dat Sinterklaas niet bestaat. Maar gelukkig voor hem heeft hij nog 2 jongere broertjes en zullen we dit feest nog minimaal 7 jaar vieren zoals we dat nu doen!!

En wie weet wen ik in die 7 jaar ook nog wel aan Stefan, oftewel Kees van Flodder.

Morgen is het zover!!! Dan komt ie!!
En ik weet zeker dat onze kindjes wat in hun schoentjes krijgen
Daarin verschillen Bram en Stefan niet!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten